ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Είμαστε τα μέλη της ομάδας που σε μερικές μέρες αποχαιρετά την κοινωνική επανένταξη της μονάδας απεξάρτισης 18 ΑΝΩ. Δύο χρόνια έχουμε παλέψει σκληρά, όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά με τους φόβους και τις ανασφάλειές μας, με στόχο να μείνουμε καθαροί, όχι μόνο από ουσίες αλλά και από συμπεριφορές που στο παρελθόν μας κρατούσαν σε απομόνωση και μας οδηγούσαν σε αντικοινωνικές και παραβατικές πράξεις.
13 άνθρωποι ξεκινήσαμε αυτη την προσπάθεια. Οι περισσότεροι λύγισαν. Τα παράτησαν.Δύο προσπαθούν ξανα από την αρχή.Ένας επέλεξε το θάνατο σαν λύτρωση, αντέχοντας τις απανωτές αποτυχίες. Οι υπόλοιποι ξαναγύρισαν σ'αυτό το δρόμο, τον ατέλειωτο, τον δίχως γυρισμό.
Μείναμε 5 και ο Βαγγέλης. Το Βαγγέλη μας τον αρπάξατε στις 5 Νοέμβρη μέσα απ'τα χέρια μας. ΜΑΣ ΤΟΝ ΚΛΕΨΑΤΕ.
Σε μια δίκη παρωδία, μην αναγνωρίζοντάς του κανένα ελαφρυντικό τον καταδικάσατε σε μια εξοντωτική ποινή 7 χρόνων κάθειρξης, για δύο ληστείες τραπεζών που έκανε στα χρόνια της χρήσης. Στην απόφασή σας, δεν υπολογίσατε καθόλου το γεγονός πως ο Βαγγέλης έχει αλλάξει. Μέχρι εκείνη τη μέρα εργαζόταν, έκανε όνειρα για το μέλλον, προετοιμαζόταν για το γάμο του και σε μερικές μέρες θα ολοκλήρωνε την πολύμηνη προσπάθειά του μαζί μας. ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΣΑΤΕ.
Του αρνηθήκατε το δικαίωμα μιας καθαρής ζωής και τον στείλατε στις φυλακές της Χαλκίδας, σε ένα θάλαμο 30 ατόμων, υποχρεώνοντάς τον να ξαναζήσει στιγμές του παρελθόντος με τις όποιες συνέπειες αυτό συνεπάγεται.
Σε μια δεύτερη επίδειξη σκληρότητας πριν μερικές μέρες, απορρίψατε την αίτησή του για αναστολή της ποινής μέχρι το εφετείο.ΓΙΑΤΙ;
Με αυτό το κείμενο-διαμαρτυρία θέλουμε να σας ενημερώσουμε ότι τις επόμενες μέρες θα κλιμακώσουμε τις κινητοποιήσεις μας, με στόχο κάποια στιγμή να αγγίξουμε την ευαισθησία σας.


Υ.Σ: Θερμή παράκληση σε όποιον/α μπορεί να προσφέρει νομική υποστήριξη ή δημοσιοποίηση
του γεγονότος αυτού θα είναι δεκτή. Ευχαριστούμε προκαταβολικά.

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΜΕΣ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ.....

.....Μες τη γειτονιά του κόσμου προσθέτω εγώ!!Να σου μπήκε ο Δεκέμβρης πανηγυρικά και αυτή τη χρονιά και ο χρόνος αυτός τείνει να εξαφανιστεί και να γίνει άλλη μια ανάμνηση στους ανέμους της αιωνιότητας.Έρχονται και τα Χριστούγεννα ορμητικά με φωτεινούς στολισμούς , λαμπάκια πολλά και χρώματα ζωηρά.
Ανέκαθεν, οι γιορτινές μέρες προσφέρουν και το δικαίωμα να ευχηθούν όλοι οι άνθρωποι για κάτι που θέλουν πραγματικά να τους φέρει το "νεογνό" έτος. Μικροι,μεγάλοι ανάλογα με το επιτακτικό καταναλωτικό πνεύμα της εποχής. Ακριβό ρολόι, πολυτελές αμάξι, ρούχα επόνυμα αλλά και παιχνίδια πολλά!!Τόσα πολλά που τα πιτσιρίκια βρίσκονται σε αλλόφρονη κατάσταση ποιο να πρωτοδιαλλέξουν.
Υπάρχουν και οι άλλοι που ποθούν κατί μεγαλύτερο, ένα ιδανικό για όλη την ανθρωπότητα.Αγάπη, ειρήνη, συπνόνια, σεβασμός και άλλες τόσες βαρυσήμαντες έννοιες!!Δυστυχως, όλα τα παραπάνω ίσως να μην έχουν απήχηση στα αυτιά του καλόκαρδου Αι-Βασίλη γιατί αρκεί μια ματιά να ρίξεις γύρω σου σ'όλες τις γειτονιές του πλανήτη,για να δείς πως όλα αυτα είναι αγαθά προς εξαφάνιση.
Με το φτωχό μυαλό μου σκέφτομαι πως όλα τα παραπάνω ίσως να ειναι και οι λόγοι που τόσος μα τόσος κόσμος υποφέρει τούτες τις μέρες γιατί δεν μπορούν να τα αποκτήσουν και συνεπ.ως να τα προσφέρουν στους ίδιους και στα αγαπήτα τους πρόσωπα.
Έτσι και γω παρουσιάζω το δικό μου συμπέρασμα στα 31 μου πια χρόνια για το τι θέλω να'χω, να αποκτήσω βρε παιδί μου στη ζωή με τον ερχομό του Αι-Βασίλη!!!
Διαλέγω λοιπόν, το ΕΥ. Ναι θα καταλήξω εκεί τελικά!ΕΥ όπως Ε για ελευθερία,Υ για υγεία.Ελευθερία στην έκφραση, στις επιλογές μου, στις κινήσεις μου, ελευθερία ως στάση Ζωης.Υγεία στην σκέψη μου, στο νου μου, στο σώμα μου.ΕΥ λοιπόν για ΕΥ ΖΗΝ.
Αλλά το μυστικό που κρατώ μέσα μου και δε το ξέρει ο χοντρούλης είναι πως αυτά που ζητάω έχω ήδη αρχίσει να τα βλέπω,να τα κατακτώ σιγά-σιγά με το δικό μου σκληρό και διαρκή προσωπικό αγώνα απ'τη στιγμή που βρέθηκα εδώ στο 18.
Άρα, σου την έφερα μ'ακούς!!??

ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ

Δεν μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου αλλιώς απ'ότι να χάνεται και να περπατάει μέσα στα στενά και τους δρόμους αυτής της πόλης από παιδί κιόλας. Πάντα πίστευα πως για να γνωρίσεις σε βάθος την κάθε πόλη ή τόπο που πας, ο μόνος τρόπος είναι να πέρνεις τα πόδια σου και να τριγυρνάς. Το ίδιο ακολούθησα και ως φοιτήτρια στην Πάτρα, άλλωστε.
Ξέρω πως η Αθήνα δεν είναι σίγουρα απ΄τις πόλεις που θα μαγευτείς απ'την πρώτη ματιά. Αυτοκίνητα παντού!Χωρίς σταματημό, σκουπίδια, ανομοιογένεια εικόνων....Αυτό ακριβώς είδα και με έκανε να κοιτάξω καλύτερα, βαθύτερα.Να βρω τις ρίζες αυτής της πόλης....Είμαι βέβαιη πως Αθήνα δεν είναι όλα αυτά τα τζάμια και καθρέπτες που' χουμε γεμίσει απ'τα κτήρια ολόγυρα.
Ξαφνιάστηκα, όταν ανακάλυψα σε παλιο-γειτόνιές όπως Κυψέλη, Πατήσια, Εξάρχεια κ.α ακόμα και στο κέντρο της Αθήνας σε δρόμους όπως Πανεπιστημίου,Σταδίου και άλλους πολλούς την ομορφιά που έχουμε απ'όλες αυτές τις εγκαταλελημένες μονοκατοικίες,η μέγαρα του κέντρου που έχουμε αφήσει ως κράτος να τα τρώει ο χρόνος και να μένουν σαν φαντάσματα μιας άλλης εποχής,μες στη μούχλα και τη διάβρωση....Αλήθεια γιατί δεν γίνεται η πολιτεία να κάνει κάτι να σωθούν όλα αυτά τα ιστορικά για μένα κτήρια;Γιατι δεν κάνουν κάτι να ομορφήνουν το μέρος που κατοικούν πάνω από 5εκατ. άνθρωποι;Γιατί δεν κάνουν κάτι να γνωρίσουμε και εμείς αυτή την παλιά Αθήνα που όλοι θυμούνται με νασταλγία και κομπάζουν πως κάποτε ζούσαν εδώ,θέλω και γω να δώ αυτή τη πόλη.
Βαρέθηκα πια να ζω και να βλέπω κτήρια ογκώδη,τερατώδη που όλο ψηλώνουν και πάνε να φαν και το τελευταίο κομμάτι ουρανού που μας έχει απομείνει. Αμάν πια!Γεμίσαμε τζάμια και καθράπτες.....Αντανακλάσεις άσχημες του ίδιου μας του εαυτού.

ΑΠΟΨΗ

Δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο που να με συγκινεί περισσότερο στη ζωή απ'ότι η τέχνη της ζωγραφικής.Μένω άφωνη μπροστά στη θέα ενός πίνακα ενός ζωγράφου δικού μας ή άλλης χώρας.Το λέω αυτό ορμώμενη τη σπουδαία έκθεση αυστριακών ζωγράφων στο Μέγαρο Μουσικής.Ονόματα όπως, του θεικού SCHIELE,του μάγιστρου KLIMT,του πρωτοποριακού KOKOSCHKA και άλλων.
Λατρεύω τη ζωγραφική γιατί για άλλη μια φορά δε με απογοήτευσε.Οι δονήσεις που λάμβανα ολόγυρα στο χώρο ασύληπτες.Τόσα πολλά συναισθήματα μέσα μου,που με κάναν να πω:Προσκηνώ μπροστά σας!
Δεν κρύβω πως έχω ιδιαίτερη σχέση με την συγκεκριμένη τέχνη, αφού και γω ζωγραφίζω ερασετεχνικά μεν αλλά όλο πάθος δε....
Δεν κρύβω τα ερωτήματα που σκέφτομαι χρόνια τώρα για την ενλόγο τέχνη.Όπως,κοστολογείται τελικά η τέχνη;Αλήθεια μπορούμε να πούμε πόσο κοστίζει ένα έργο τέχνης στην περίπτωση αυτή ένας πίνακας;
Δίνω απάντηση κάτω από προσωπική εκτίμηση και λέω πως,εντάξει καταλαβαίνω πως η τιμή ενός πίνακα ενέχει πολλούς παραμέτρους όπως όνομα καλλιτέχνη,παλαιότητα έργου,υλικά που χρησιμοποιήθηκαν,τεχνοτροπία κ.τ.λ.Αλλά,ουσιαστικά για μένα δεν κάνουν την κορυφή της εκτίμησης όλα αυτά.Αφού,ο καθένας μπορεί να δίνει μία και δύο περιουσίες για ένα έργο και άλλος ούτε δεκάρα για το ίδιο.Θα μου πεις είναι συναισθηματική η προσέγγισή σου, ναι είναι.Αφού,μέσα μου έχω την κάθε μορφή τέχνης να αποτελεί την μεγαλύτερη προσφορά για τον άνθρωπο.
Το άλλο ερώτημα που γεννήθηκε μέσα μου,αφορά το τι εμπνέει ένα ζωγράφο για να δημιουργήσει,τότε μα πολύ περισσότερο στον αιώνα μας.Αναμφισβήτητα η ιστορία έχει δώσει την έμπνευση για τα μεγαλύτερα αριστουργήματα τέχνης,Κλασσική Ελλάδα,Μεσαίωνας.Αναγέννηση,Παγκόσμιοι Πόλεμοι,Εμφύλιοι κ.τ.λ
Στην εποχή μας τι μπορεί να είναι αυτό που την έχει σημαδέψει,ώστε να δώσει αιρέθησμα σ'ένα καλλιτέχνη να δημιουργήσει;
Προσωπικά,νομίζω πως έχουμε περάσει σε μια εποχή εξωατομικευμένης έμπνευσης, δηλαδή μεμονομένα επιτεύματα,γεγονότα δρούν εσωτερικά ως πηγή έμπνευσης από τον τρόπο που τα νιώθουν τα άτομα που ασχολούνται μ'αυτή.
Τελειώνω,λέγοντας πως είμαι και θα είμαι λάτρης και ερωτευμένη με την τέχνη,αφού πάντα με παρηγορεί,με παρασύρει και συγκινεί αληθηνά.

ΞΟΡΚΙΖΩ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

Ωωω!Θεέ του Έρωτα, ξορκίζω το όνομά σου στα ατέρμονα ξενύχτια μου σκεπασμένα στο έρεβος της έναστρης νύχτας να προσμένω καρτερικά τη λύτρωσή σου.
Στα αμέτρητα δάκρυα που πλύναν το πρόσωπό μου και μούσκεψαν τα χείλη μου,αφήνοντας μάτια κλειστά μες τη φωτιά.
Στήνω παρεάκια με αγάπες απ'το χθες, μιλάω, γελάω, λυπάμαι, θυμάμαι μπας και μ'ακούσεις και έρθεις ξανά.
Ψελίζω τραγουδάκια με στοίχους και ήχους καλούς, που άλλωτε μοιάζουν να παίζουν κιθάρες απτ΄τα τέστα της καρδιάς ή τύμπανα,κρουστά απ'τα χέρια τα βαρυά.
Σε ξορκίζω Έρωτα και σε παρακαλώ να πάρεις σάρκα και οστά να νιώσω ξανά ζωντανή, να μοιραστώ μαζί σου ετούτη τη τρελή ζωή!!

ΓΡΑΜΜΑ ΣΕ ΕΝΑ ΦΙΛΟ....

Κοντεύει ένας χρόνος σχεδόν από τότε που έφυγες,από τότε που έμαθα πως δε θα ξανακούσω τη φωνή σου,δε θα ξαναδώ το πρόσωπο σου,το χαμόγελό σου ή να πιάσω το χέρι σου...
Ξέρω πως η σχέση μας δεν ήταν και από τις πιο εύκολες,ποτέ δε θα το έλεγα walk in the park αλλά και γω και συ ήμασταν εκεί για όσο και όποτε γινόταν αυτό κάτω απ'τις συνθήκες.
Ένα γιατί καρφωμένο στο μυαλό μου για μήνες τώρα πάντα σε θεωρούσα πιο έξυπνο απ'αυτό που ήθελες να πιστέυεις ότι νομίζουν οι άλλοι για σένα.
Είναι πολύ δύσκολο αυτό το γράμμα για μένα τώρα πια....
Νιώθω πως σου είμαι θυμομένη βαθιά μέσα μου,ίσως να φταίει και το ότι πάντα πίστευα πως εσύ και γω θα βγέναμε μαζί νικητές μέσα απ'αυτή τη δίνη και το τρόμο που ζούσαμε...Μου λείπεις γαμώτο,και δε ξέρω τι να κάνω...
Θυμώνω γιατι φάνηκες λίγος μπροστά στον αγώνα,παραιτήθηκες αγόρι μου....αχ, νάξερες πόσες φορές πόνεσα,τρελάθηκα,τρόμαξα και απελπίστηκα και γω....Όμως σε πήρε αυτή μακριά για πάντα και την έχω μισήσει θανάσημα...Σ'αρέσει τώρα εκεί που είσαι;Κρυώνεις τωρα εκει που είσαι;Είσαι μόνος τώρα εκει που είσαι;
Θέλω να ξέρεις πως δε το βάζω κάτω,προσπαθώ ακόμα για όλα τα όνειρα που'χαμε πει μαζί,αλλα τώρα πια ΖΩ!Δε μ'αρέσουν πολλά από όσα βιώνω καθημερινά αλλά έτσι είναι η κωλο-ζωή και για αυτό αποφάσησα να δώσω τις μάχες μου...Αλήθεια δε ξέρω αν θα νικήσω ή χάσω αλλά είπα να βάλω το 100% της Μαρίας μου το χρωστάω...Δε σου κρύβω πως κάπου συνέβαλε και το θλιβερό περιστατικό σου...
Μου είναι πράγματι πολύ δύσκολο να συνεχίσω να σου γράφω...
Θα είσαι για πάντα ο αγαπημένος μου,ο φίλος μου και θα λείπει πάντα κάτι από το πάζλ της ζωής μου.....R.I.P Χρήστο μου.

ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΖΩΝΙΑΝΑ

Καλώς ορίσατε στην Ελλάδα του 21ου αιώνα!!!
Τις μέρες αυτές νιώθω πως ο κόσμος τώρα ξύπνησε και μάλιστα είναι αγουροξυπνημένος!!!Τρόμαξαν μ' όσα άκουσαν και είδαν απ' αύτα που λαμβάνουν χώρο στην Ελλαδίτσα μας....Ναρκωτικά παντού!!!!Ακόμα και η λεβεντογέννα Κρήτη μας διασύρθηκε απ' αυτά!!!!
HELLO!!!Το πρόβλημα της εμπορείας υπήρχε και δυστυχώς θα συνεχίσει να υπάρχει,αφού πολλοί παράμετροι και συμφέροντα κρατικά και συνεπώς της τοπικής κοινωνίας κάθε πόλης ή χωριού εξαρτούνται απ' αυτό.
Επιτρέψτε μου να'χω άποψη καθότι μέρος της ζωής μου το πέρασα ως χρήστης τοξικών ουσιών και δυνάμαι να καταλαβαίνω πολλά περισσότερα που κρύβονται πίσω απ' τις λέξεις.
Οι ναρκωτικές ουσίες είναι ένα "προιόν" (κατα τη νομοθεσία παράνομο)που παρέχει υψηλό κέρδος με το ρίσκο του φυσικά όπως κάθε νόμιμο προιόν της αγοράς.Οι όροι που γίνεται η διακίνησή του είναι αυτοί της μαύρης αγοράς(κέρδος) με νόμιμη "άτυπη" μεν κοστολόγιση της τιμής του εκάστοτε είδους ναρκωτικού.
Με τα λύπης βλέπω τα Μ.Μ.Ε να διατυπώνουν τη τιμή αυτού του κέρδους της μπίζνας αυτής και διαρωτάμαι τι καλύτερη διαφήμιση μπορεί να γίνει για να εμπλακεί κανείς μ'όλο το κύκλωμα αυτό;Από τον κάθε επιτήδιο αυτο-απακαλούμενο επιχειρηματία ή νέο που διακατέχεται απ΄τα όνειρά του βλέποντας την παντελεί έλλειψη παροχής δυνατοτήτων του κράτους για υλοποίησης αυτών;
Ο γρήγορος και εύκολος πλουτισμός είναι η λύση που του δίνεται για να περατώσει το παραπάνω αφού, η ίδια η ζωή προβάλει καθημερινά το ενλόγο τρόπο...Παραδείγματα μπορώ να πω πολλά και να σας θυμίσω, αφού τα Μ.Μ.Ε έκαναν πάλι τη δουλειά τους και "διαφημίστηκαν"έγκαιρα.Ο μυκονιάτης επιχειρηματίας με τη τζιπ-ούρα γεμάτη χάπια μεθαδόνης(υποκατάστατο ηρωίνης),το καράβι-φάντασμα που ποτέ δεν ειπώθηκε από που,ποιάς πλοιοκτήτριας εταιρίας άνηκε γεμάτο κοκαίνη και από προσωπική εμπειρία τα κέντρα Ο.ΚΑ.ΝΑ που οι θεραπευόμενοι πωλούν κρατικό σκέυασμα μεθαδόνης σε απελπισμένους χρήστες και η λίστα συνεχίζεται.....Με αποκορύφομα τα ταπεινά Ζωνιανά!!!
Ας έρθουμε στα συγκαλά μας και ας πω, πώς όλη αυτή η "βιτρίνα" καταστολής και πρόληψης που προσπαθεί το κρατος να επιδείξει πρέπει να σπάσει πια και να δουν σε βάθος το πρόβλημα.Δηλαδή, την εξάρτηση και όλους τους λόγους που οδηγούν νέους ανθρώπους εκεί....Να δεί η εκάστοτε εξουσία τα του οίκου της, δηλαδή την Ελλάδα!!!
Μέχρι τότε ας ελπίζουμε, στο εσωτερικό σύστημα αξιών και ηθικής του ανθρώπου που ίσως, τον αποτρέψει απ' όλα τα παραπάνω.

ΦΡΑΓΚΙΑ ΜΑΡΙΑ' 07

ΔΥΟ ΜΑΤΙΑ

ΒΛΕΠΩ ΔΥΟ ΜΑΤΙΑ ΜΕΓΑΛΑ ΚΑΙ ΞΕΝΑ
ΒΛΕΠΩ ΔΥΟ ΜΑΤΙΑ ΑΧΟΡΤΑΓΑ ΚΑΙ ΠΛΗΓΩΜΕΝΑ
ΜΟΥ ΜΙΛΟΥΝ ΒΙΑΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΗΛΙΑΧΤΙΔΑΣ ΦΩΣ
ΚΑΙ ΟΛΟ ΣΑΝ ΜΟΥ ΛΕΝΕ "ΠΕΣ ΜΑΣ ΠΩΣ ΕΦΤΑΣΕΣ ΠΩΣ;"

ΤΟΤΕ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΒΓΕΝΟΥΝ ΒΡΟΧΗ
ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΔΕ ΞΕΡΕΙΣ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΣΥ
ΤΡΕΧΕΙ ΠΟΤΑΜΙ Ο ΠΟΝΟΣ Σ΄ΑΥΤΕΣ
ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΣΗΜΑΔΙ ΠΟΥ ΑΦΗΝΟΥΝ ΣΗΜΑΝΟΥΝ ΤΟ ΧΘΕΣ

ΚΟΡΙΤΣΙ, ΑΣΕ ΤΟ ΧΕΙΜΑΡΟ ΤΩΡΑ ΝΑ ΒΓΕΙ
ΠΟΤΑΜΙ ΚΑΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ , ΕΣΥ ΘΑ ΣΩΘΕΙΣ
Θ' ΑΠΛΩΣΕΙΣ ΤΟ ΧΕΡΙ Σ΄ΕΝΑ ΚΛΑΔΙ
ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΟΥΤΕ ΤΟ΄ΧΕΙΣ ΞΑΝΑΔΕΙ

ΡΙΞΕ ΤΟ ΠΟΝΟ ΚΑΤΑΧΑΜΑ ΣΤΗ ΓΗ
ΝΑ ΜΠΕΙ ΜΕΣ ΣΤΗ ΡΙΖΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΕΚΕΙ
ΚΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΘΑ ΛΑΜΨΕΙ ΤΟΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ
ΓΙΑ ΣΕΝΑ, ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΑΥΤΑ.

ΜΑΡΙΑ ΦΡΑΓΚΙΑ΄06

ΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Τις προάλλες καθάριζα τη βιβλιοθήκη μου και θυμήθηκα με αφορμή ένα βιβλίο της Γ΄γυμνασίου ένα μάθημα που κάναμε..."Στοιχεία Αγωγής του Πολίτη" λεγόταν. Μάλιστα το θεωρούσα απ΄τα πιο αστεία αφού ως παιδιά το παραφράζαμε σε αγωγή του ΑΛΗΤΗ!!
Το βιβλίο πραγματευόταν τα βασικά άρθρα του συντάγματος και το σημαντικότερο ίσως τη Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.Με αφορμή το τελευταίο αναρωτήθηκα αν τουλάχιστον τα βασικα δικαιώματα,απ΄τη στιγμή που γεννιόμαστε δηλαδή υπάρχουν σήμερα στην κοινωνία μας ειδικά και γενικά στον κόσμο.Δικαίωμα της ζωής, της ελευθερίας, της μόρφωσης, της υγείας, της στέγασης κ.α
Τρόμαξα και μόνο στην σκέψη των πόσων καταπατούνται και τελικά αφαιρούνται στη χώρα μου και γενικά παγκοσμίος!!
Αλήθεια, μήπως πρέπει να γίνουμε αλήτες για να αποκτήσουμε όλα τα παραπάνω τελικά σ΄αυτή τη ζωή ; Ή μήπως αλήτες υπήρξαν όλοι αυτοί που μας τα αφαίρεσαν ανύποπτα και ύπουλα από εμάς ;

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ.....


Μια ιστορία θα σου πω , που περπατούσα στο Δάσος για να δω , να βρω , να νιώσω τη λύτρωση στα σπλάχνα μου βαθιά .
Ξάφνου νασου μια κυρία στα κόκκινα ντυμένη ! Χόρευε τρελά και γελούσε δυνατά ! Με βλέπει και μ’ένα φιλί ΑΓΑΠΗ άμα θέλει κάποιος τη καλεί....
Κοιτάζω και εγώ με τα μάτια ανοιχτά και τα μάγουλα φωτιά !
Με μια κίνηση απλή , έρχεται και η άλλη η κυρά , μου συστήνεται κοφτά ΕΛΠΙΔΑ φωνάζει τρανταχτά ! Μες το φόρεμα το μπλε , σα θάλασσα με κύματα φαντάζει από μακριά ....
Στα χέρια μου τώρα της ζητώ να μπει , αλλά που !!?Αφού , έχει ήδη αλλού μου πάει να σταθεί....
Και φωνάζουνε μαζί τη τρίτη φίλη για να’ρθεί , με το βλέμμα σκοτεινό και το φόρεμα λιτό , άχρωμο , άφαντο σχεδόν....ΠΙΣΤΗ φαίνεται τη λένε , μα θαρρώ δύσκολα η κυρία καταχτιέται !!
Μια φίλη σαν και αυτή δύσκολα λοιπόν θα βρεις...Χαμένη στέκομαι ξανά και με λύπη τώρα τους ρωτώ
-Πως άραγε κανείς φιλίες πιάνει ,άμα , εσάς τις τρεις θελήσει να σας βρει ?
-Στη μάνα μας να πας ,αν θες τέτοιο ρώτημα να πεις ,τη γριά γυναίκα με τον άσπρο τον χιτώνα τη ΣΟΦΙΑ . Μα , γνωρίζουμε καλά και ως εκεί να πας , πρέπει πρώτιστα θα πει την αδερφή σου τη μικρή να βρεις.....

ΦΡΑΓΚΙΑ ΜΑΡΙΑ ‘05

INTRO

YOU'VE BEEN LIVING FOR SO MANY YEARS IN THE DARK ,THAT YOUR SIGHT IS LOST,GONE,VANISHED....SUDDENLY ONE DAY YOU STEP OUT INTO THE LIGHT BUT YOUR SIGHT IS STILL MISSING...DON'T BE SCARED,DON'T RUN YOUR SIGHT IS THERE...ALWAYS BEEN!
JUST FOCUS, ONCE YOU GET USED TO, IT IS ONLY THEN THAT YOU REALY SEE.....