ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΤΩΣΗΣ

Αν ποτέ βρεθείς χειμώνα σ'ένα χωράφι γεμάτο ανεμώνες, μη ξεχάσεις να παρατηρήσεις τα παιχνίδια της αλλαγής της εικόνας , του μορφασμού του αγριολούλουδου αυτού που πέρνει όταν φυσά μανιασμένα η παγερή ανάσα του ανέμου...Νομίζεις πως οι ώρες της ρίζας σου είναι μετρημένες, απ'την άλλη ως γνήσιος απόγονος του είδους του λουλουδιού αυτού πασχίζεις να κρατηθείς όσο πιο βαθιά και γερά στα σπλάχνα του χώματος για να μην ξεριζωθείς. Το λιγερό κορμί του δροσερού βλαστού σου όλο και γέρνει δεξιά-αριστερά, μπρος-πίσω σ'ένα χορό καθολικής απουσίας συνοχής και ρυθμού. Νιώθεις το ανεβοκατέβασμα των φύλλων σου και πιστευώ πως είναι άλλο ένα τέχνασμα που κάνεις για να δήξεις το μέγεθος της βοήθειας που ζητάς. Η πυκνή ατμόσφαιρα του χωραφιού έχει πλημμυρίσει ροζ, κόκκινες, μωβ χρωμάτων κουκίδες λογιών-λογιών, πετάλων που ανήμπορο άφησες να σου φύγουν απ'τις καρδιές των μίσχων σου .